Typy siodeł i ich zastosowanie
Siodło to najważniejszy element rzędu końskiego. W zależności od preferowanego stylu jazdy stosuje się siodła różnego typu. W Polsce największą popularnością cieszą się niewątpliwie siodła angielskie. Znajdują one szerokie zastosowanie w sporcie jeździeckim i znakomicie się do tego nadają. W tej kategorii rozróżniamy siodła ujeżdżeniowe, skokowe i wszechstronne.
Powinny być one też raczej mocnej budowy i grzeczne, gdyż ciężko utrzymać się w siodle damskim gdy koń bryka lub wspina się. Siodło damskie nie nadaje się absolutnie dla młodych koni, gdyż nie rozkłada równomiernie ciężaru i mogłoby negatywnie wpłynąć na ich kręgosłup i dalszy rozwój fizyczny.
Siodła wyścigowe
Siodła wyścigowe są małe i bardzo lekkie (nawet zaledwie 250 gram). Znajdują zastosowanie w wyścigach konnych. Zapewniają koniowi maksymalną swobodę ruchu, co pozwala mu rozwijać dużą prędkość. Nie zostały one stworzone z myślą o zapewnieniu jeźdźcowi wygodnego i stabilnego dosiadu. Dżokej podczas gonitwy stoi w strzemionach, aby w jak największym stopniu odciążyć konia. Swój środek ciężkości przenosi w ten sposób w przód, co umożliwia mu podążanie za koniem.
Siodła bezterlicowe
Jak sama nazwa wskazuje - nie mają terlicy. Siodła bezterlicowe są siodłami elastycznymi. Dopasowują się one do grzbietu końskiego, zapewniają bliski kontakt jeźdźca z koniem i "układają" pod nim. Ma to swoje wady i zalety. Z jednej strony zapewniają one koniowi swobodę ruchu, a jeźdźcowi wyraźniejsze czucie konia i zarazem oddziaływanie na niego (pod warunkiem, że bezterlicówka nie uciska na kręgosłup) z drugiej istnieje niebezpieczeństwo zdeformowania siodła (gdy koń jest "krzywy" lub też dosiad jeźdźca jest niepoprawny). W tym przypadku nie jesteśmy w stanie kontrolować poprawności ich formy.

Z tych względów nie polecam siodeł bezterlicowych osobom mającym problemy z dosiadem lub/i ważącym powyżej 80 kg. Siodła te natomiast są w wielu niestandardowych przypadkach doskonałym rozwiązaniem. Stosowane często dla koni o wrażliwym grzbiecie lub krótkich, co naraża siodło na przejęcie na siebie bardzo aktywnych ruchów. Siodło to spełnia w tym przypadku swoje zadanie i pozostaje na swoim miejscu nie przekręcając się.
Pod siodła bezterlicowe należy stosować odpowiednie czapraki, takie, które zapewniają wolną przestrzeń pomiędzy siodłem a kręgosłupem końskim. W żadnym przypadku nie może on być uciskany.