Co nowego?
- nowe linki kopytowe! »
- nowy tekst w dziale o rollkurze »
- i nowy artykuł o narowach, tym razem bardziej dynamicznych ;) »
- tym razem obie nowości znajdują się w dziale Szkolenie jeźdźca:
- nowość pierwsza »
- i nowość druga :) »
Czytaj więcej w tym dziale
- Pasja w stanie czystym »
- Drzewo szkoleniowe: komunikacja przez pomoce jeździeckie. »
- Typy siodeł i ich zastosowanie
- Drzewo szkoleniowe: podążanie za ruchem konia. »
- O artykule Stormy May słów kilka »
- Goście Wojciecha Mickunasa - Monika Damec »
- Prawda o grzbietach, języku i kim naprawdę jesteśmy »
- Relacja z wizyty dr Roberta M. Millera w Polsce »
- Trener Jacek Wierzchowiecki »
- Drzewo szkoleniowe: rozluźnienie »
- Drzewo szkoleniowe: równowaga »
- Czy to moja wina, czy konia? »
- Komunikacja przez dosiad »
- Goście Wojciecha Mickunasa - Daria Kobiernik »
- Trener radzi »
- Jazda w harmonii i z lekkością. Prezentacja filozofii harmonii i lekkości »
- Co każdy o koniach wiedzieć powinien, zanim spróbuje jednego z nich dosiąść »
- Kiedy rozpocząć naukę jazdy konnej? »
- Konie chcą nas rozumieć »
- Chwycić za mordę! »
- Konie mówią ciałem »
- Solo czy w duecie? »
- Rozgrzewka jeźdźca »
- Co to znaczy „klasycznie”? »
- Jeździć z głową (w kasku) »
Strona Główna > Hippika > Szkolenie jeźdźca
Typy siodeł i ich zastosowanie
-
Autor: Maja Nenycz-Heidkross
dodano: 14.04.2010
Siodło to najważniejszy element rzędu końskiego. W zależności od preferowanego stylu jazdy stosuje się siodła różnego typu. W Polsce największą popularnością cieszą się niewątpliwie siodła angielskie. Znajdują one szerokie zastosowanie w sporcie jeździeckim i znakomicie się do tego nadają. W tej kategorii rozróżniamy siodła ujeżdżeniowe, skokowe i wszechstronne.
Siodła ujeżdżeniowe
Siodła ujeżdżeniowe charakteryzują się zazwyczaj głębokim siedziskiem oraz długą, prawie pionowo ustawioną tybinką, umiejscowioną tuż za łopatką konia. Taki rodzaj tybinki umożliwia jeźdźcowi odpowiednie ułożenie nogi, a koniowi wolny od ucisku siodła ruch łopatki. Noga jeźdźca w siodle ujeżdżeniowym powinna być swobodnie opuszczona. Stopa oparta w strzemieniu. Najgłębszy punkt siedziska powinien leżeć na jego środku. Tybinka w siodle ujeżdżeniowym powinna być na tyle długa, aby cholewa buta jeźdźca przylegala do niej i nie haczyła o jej koniec, lecz również nie za długa, aby możliwe było działanie łydki. W żadnym przypadku siodło ujeżdżeniowe (i nie tylko) nie powinno ograniczać ruchów jeźdźca, np. poprzez zbyt duże poduszki kolanowe czy łydkowe. Często błędnie postrzegane jest to jako stabilność dosiadu. Ruchy jeźdźca powiązane są zawsze z ruchem konia. Konieczne jest zachowanie równowagi pomiędzy człowiekiem a zwierzęciem. Jeździec musi mieć możliwość balansowania ciałem, więc siodło w żaden sposób nie może go blokować. Siodło musi więc być tak zbudowane, aby z jednej strony „usadzało” jeźdźca w dobrej pozycji podstawowej, z drugiej strony umożliwiało swobodę jego ruchów. Tylko wtedy jeździec jest w stanie optymalnie dopasować się do każdej sytuacji. Jeźdźcy ujeżdżeniowi, dobrze siedzący w siodle, cenią sobie swobodę oddziaływania pomocami - ciężarem ciała i łydkami. Ci, którzy mają problem z dosiadem, a pragną siedzieć w siodle dresażowym „jak przyklejeni”, wybierają siodła wyposażone niemal z każdej strony w różnego rodzaju poduszki, aby zrekompensować swoje braki w wyszkoleniu. Jest to błędne koło, gdyż stosowane przez nich w ten sposób pomoce nigdy nie będą poprawne. Niestety taki rodzaj siodeł ujeżdżeniowych wydaje się być teraz bardzo modny.
Siodła skokowe
W przeciwieństwie do siodeł ujeżdżeniowych siedzisko w siodłach skokowych jest płaskie, a tybinka krótsza, szersza i znacznie wysunięta w przód. Płaskie siedzisko umożliwia swobodę jeźdźca w podążaniu za ruchem konia oraz jego dostosowanie do zmiany środka ciężkości w skoku. Szeroka tybinka umożliwia znaczne zgięcie nogi jeźdźca w kolanie i poprzez to odpowiednie obciążenie stawu skokowego. Dodatkowo noga oparta jest o poduszki kolanowe i ograniczona poduszkami łydkowymi, co zapewnia stabilność dosiadu we wszystkich trzech fazach skoku (odskok, lot, lądowanie). W zależności od upodobań jeźdźca poduszki dostępne są w różnych rozmiarach i formach. Przy dobrych siodłach możliwa jest również ich regulacja (najczęściej na rzepy), co pozwala na dopasowanie ich ułożenia do indywidualnych potrzeb jeźdźca. Bardzo popularne ostatnio wśród skoczków siodła „close contact” charakteryzują się płaskim siedziskiem i niewielkimi poduszkami, co umożliwia bliski kontakt jeźdźca z jego wierzchowcem.
Zdjęcia
Dodaj komentarz
Lista komentarzy
Nick: Cezary Szamreta
Data: 16.04.2010
w planie jest nagranie filmu pokazującego sposób, metody doboru i dopasowania siodeł, i to chyba całkiem niedługo
Nick: Berk
Data: 15.04.2010
Bardzo przydałby się jeszcze artykuł o dopasowywaniu siodeł. Jak tego dokonać mając możliwość zakupu wyłąćznie siodeł używanych. Może coś o sztuce dopasowywania siodeł do typów koni oprócz typów użytkowania. Jeden z moich koni jest taki krótki i trudno coś na niego dopasować.
Nick: Damianos
Data: 14.04.2010
Świetny artykuł. I znów nasuwa się pytanie: co z tymi siodłami bezterlicowymi? Handlowcy oferując siodła piszą achy i ochy, jakież te siodłą wspaniałe dla końskiego grzbietu, a artykuł pokazuje, że wcale tak być nie musi.