Dla obserwującego z uśmiechem przebieg bitwy Muwatallisa, walka zdaje się być przesądzona. W tym czasie jednak  młody Ramzes skupiwszy wokół siebie gwardię królewską  kilkakrotnie atakuje plądrujących obóz Hetytów. Widok samego Farona nacierającego na wroga  wprowadza zamieszanie wśród obcych żołnierzy. W tym momencie docierają spóźnione armie „Patah” i „Set”. Uśmiech obserwującego bitwę ze wzgórza Mwatallisa szybko znika na widok jego uciekających w panice niezwyciężonych rydwanów. Na karkach hetyckich żołnierzy Egipcjanie docierają  do linii  piechoty. Po krwawej walce zostają jednak szybko odparci i wracają na swoje pozycje.

W drugim dniu bitwy obaj władcy stają przed iście filozoficznym problem:
a. Egipcjanie nie mogą przełamać linii piechoty Hetyckiej bo Hetytów jest więcej;
b. Hetyci mimo że jest ich więcej nie mogą przełamać szeregów Egipskich bo nie maja już rydwanów, które zniszczone zostały pierwszego dnia.

Niechętnie  przyjęty remis nie zadowolił żadnego z władców. W tym remisie pilnowali się oni wzajemnie przez całą najbliższą epokę, przez historyków starożytności zwaną odtąd żartobliwie„epoką równowagi mocarstw”. Czy nie nasuwają się Państwu pewne podobieństwa?

¹Syryjski talent o wadze 28.2 kg dzielił się np. na 60 min (1 mina = 470 g); mina dzieliła się na 50 szekli. Szeklowi ugaryckiemu (9.4 g) dokładnie odpowiada egipski kedet i jest równy 3/4 egipskiego złotego debena (12.83 g), a zatem 4 szekle ugaryckie (4 x 9.4 g = 37.6 g) w przybliżeniu odpowiadają 3 egipskim złotym debenom (3 x 12.83 g = 38.49 g).